هوای بارانی در بهار سبز زندگی من

رمقی برای نوشتن ندارم
در این دنیای پر از پوچی چه کسی صدای من را می شنود؟ خنده دار است شکر کردن در عین داشتن و نداشتن !
خسته شدم از این حرف های تکراری !
نمی توانم به نتیجه درستی برسم , پر از تردیدم ! و او هم می داند این تردید را
صدا می زند , برای چه سر برگردانم ؟
بگذار زمان بگذرد , و پیر شده ام با این گذر زمان
و هنوز هم در این نزدیکی هاست و سکوت او همه جا را پر کرده

خیلی وقت است افکارم به هم ریخته , سردرگم شده ام و شاید بوده ام

کوله بارم از ابهامات سنگین شده و دیگر دنبال دلیل نمی گردم و لبخند سردی نثارش می کنم تا تلخی اش را بیشتر حس کنم
برای که مهم است ؟
به اطرافت نگاه کن ! پر از دروغ پر از ریا و من هم

خنده دار است اعتراف های من , خنده دار است
برای که ؟ برای چه؟

هوای بارانی در بهار سبز زندگی من

نوشته های پیشین

پیوندها